Oğlan ve Gökkuşağı Tilki

Oğlan ve Gökkuşağı Tilki - Yazar : Ebru Mina TOMURCUK

Leo, dağınık kestane rengi saçlı ve ön dişleri eksik bir gülümsemesi olan meraklı bir oğlandı. Özellikle parlak sarı yağmurluğu ve yeşil lastik çizmeleriyle keşfe çıkmayı çok severdi. Bir gün kırmızı sırt çantasını hazırladı ve evinin yakınındaki ormana doğru yola koyuldu. Ama oraya vardığında bir şeyler ters gitti. Orman gri ve donuk görünüyordu, sanki biri bütün renkleri çekip almıştı. 1

Leo ormanın derinliklerine doğru yürüdü, çizmeleri kuru yaprakların üzerinde çıtırdıyordu. Aniden gözüne bir renk parıltısı ilişti. Bir çalının arkasından, neredeyse bir ev kedisi büyüklüğünde küçük bir tilki fırladı. Kürkü kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi ve mor çizgilerle kaplıydı, tıpkı bir gökkuşağı gibi! Tilkinin kabarık beyaz bir göğsü, parlak kehribar rengi gözleri ve her rengiyle ışıldayan uzun, tüylü bir kuyruğu vardı. 2

"Merhaba!" dedi Leo şaşkınlıkla. "Kürkün rengarenk!" Tilki başını yana eğdi ve şakacı bir ses çıkardı. Yaklaştı ve burnuyla nazikçe Leo'nun eline dokundu. Leo, tilkinin ön bacaklarından birinde küçük, örgü bir çim bilezik fark etti. "Bunu senin için biri mi yaptı?" diye sordu. Tilki gökkuşağı kuyruğunu salladı ve Leo sıcak bir dostluğun filizlendiğini hissetti. 3

Gökkuşağı tilki döndü ve parlak kehribar gözleriyle Leo'ya baktı, sonra birkaç adım uzaklaştı. Durdu ve sanki "Beni takip et!" der gibi arkasına baktı. Leo bir an tereddüt etti, sonra gülümsedi. "Tamam, geliyorum," dedi. Tilkinin peşinden ormanın daha da derinlerine gitti; ağaçlar orada daha da yüksekti ve renkler daha da soluktu. 4

Alçak bir dalda yaşlı bir baykuşun oturduğu küçük bir açıklığa geldiler. Baykuş iriydi, Leo'nun omzu kadar yüksekti; yumuşak gri-kahverengi tüyleri krem rengi beneklerle doluydu. Yuvarlak altın rengi gözleri ve yumuşak, kırışık görünümlü bir yüzü vardı. Başında kuru yapraklardan yapılmış küçük bir taç duruyordu. "Hoş geldin, küçük dostum," dedi baykuş bilge ve yumuşak bir sesle. "Görüyorum ki gökkuşağı tilkimizle tanışmışsın." 5

"Orman neden bu kadar gri?" diye sordu Leo. Baykuş iç çekti. "Renkler soluyor çünkü ormanın canlıları farklılıklarını kutlamayı unuttu. Herkes aynı olmaya çalıştığında renkler kaybolur. Ancak her birimizi özel kılan şeyi paylaşarak renkler geri dönebilir." Leo gökkuşağı tilkiye baktı, tilki başını salladı. "Yardım edebiliriz!" dedi Leo cesurca. 6

Gökkuşağı tilki Leo'yu, minik bir canlının oturduğu küçük bir toprak tümseğine götürdü. Bir çay fincanından daha uzun değildi; iki yaprak kolu, pembe yanakları ve minik kök ayakları olan küçük, yuvarlak, yeşil bir filizdi. Başında şapka gibi tek bir çiy damlası parlıyordu. "Bu Küçük Filiz," dedi tilki. "Rengini geri kazanan ilk bitki, ama büyümek için cesaretlendirilmeye ihtiyacı var." 7

Leo diz çöktü ve minik filize gülümsedi. "Merhaba, Küçük Filiz! Yeşilin ne kadar parlak ve güzel!" Filiz ışıldadı ve yaprak kollarını salladı. Aniden filizin ayaklarından bir renk dalgası yayıldı ve gri çimenleri taze, canlı bir yeşile çevirdi. "İşe yarıyor!" diye sevindi Leo. Gökkuşağı tilki neşeyle ses çıkardı ve kürkü daha da parlak göründü. 8

Sonra tilki Leo'yu solmuş çiçeklerin olduğu bir yere götürdü. "Bu çiçeklerin, farklı renklerinin onları özel kıldığını bilmeleri gerekiyor," dedi tilki. Leo bir an düşündü, sonra kırmızı, sarı ve mavi hakkında komik bir şarkı söylemeye başladı. Çiçekler başlarını kaldırdı ve açıverdi; her taç yaprağı farklı, pırıl pırıl bir renkti. Tilki Leo'nun etrafında dans etti, tüylü kuyruğu arkasında ışıltılar bırakıyordu. 9

Daha sonra bir dalda sessizce oturan bir grup gri kuş buldular. "Şarkılarını unutmuşlar," dedi tilki. Leo ellerini ağzının etrafına koydu ve neşeli bir merhaba diye seslendi. Kuşlar cıvıldayarak karşılık verdi ve şarkı söyledikçe tüyleri parlak mavi, sarı ve kırmızıya dönüştü. Orman yavaş yavaş renk ve sesle canlanıyordu ve Leo'nun kalbi sevinçle doldu. 10

Yaşlı baykuş süzülerek yanlarına kondu. "Harika gidiyorsunuz," dedi. "Ama ormanın kalbi Büyük Gökkuşağı Ağacı'dır. Onun renkleri neredeyse tamamen soldu. Onu geri getirmek için gerçekten özel bir şeyi paylaşmalısınız." Leo gökkuşağı tilkiye ve minik filize baktı. Ne yapacağını biliyordu. "Dostluğumuzu paylaşacağız," dedi. "Bizi farklı ve özel kılan şey bu." 11

Leo, tilki ve Küçük Filiz Büyük Gökkuşağı Ağacı'nın önünde durdular. Dalları sarkmış ve griydi. Leo kırmızı sırt çantasını çıkardı ve tilkinin taktığına benzer küçük, örgü bir çim bilezik çıkardı. Onu alçak bir dala bağladı. "Bu senin için, ağaç," dedi. "Ne kadar farklı ve güzel olduğunu kutlamak için." Tilki patisini gövdeye koydu ve Küçük Filiz yaprak kollarını yukarı uzattı. 12

Bilezikten sıcak bir ışık yayıldı, gövdeden yukarı ve her dala doğru ilerledi. Büyük Gökkuşağı Ağacı renklere büründü! Kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi ve mor yapraklar güneş ışığında ışıldadı. Renkler ormanın her yerine dalgalandı, her köşeye canlılık ve parlaklık getirdi. Gökkuşağı tilkinin kürkü her zamankinden daha parlak ışıldadı ve Küçük Filiz kendi minik çiçeğini açtı. 13

Yaşlı baykuş sevinçle öttü. "Başardınız! Orman yeniden rengarenk, çünkü farklılıklarınızı kutladınız ve dostluğunuzu paylaştınız." Tilki yanağını yalarken Leo güldü. "Dünyayı güzel yapan şey farklı olmaktır," dedi Leo. "Ve birbirini kutlayan dostlar onu daha da parlak yapar." Orman gökkuşağı renkleriyle ışıldadı ve Leo bu günü asla unutmayacağını biliyordu. 14

Leo ve gökkuşağı tilki, Küçük Filiz Leo'nun omzunda otururken ormanın kenarına doğru yürüdüler. Tilki çim bileziğini gururla takıyordu ve Leo'nun bileğinde de ona uyan bir bilezik vardı. "Seni tekrar görecek miyim?" diye sordu Leo. Tilki eline burnunu sürttü ve yumuşak bir ses çıkardı. "Seni özel kılan şeyi her kutladığında," diye seslendi baykuş bir daldan, "orman senin için burada olacak." 15

Leo el sallayarak vedalaştı ve eve doğru yola koyuldu; kırmızı sırt çantası zıplıyor, sarı yağmurluğu parlıyordu. Macerasını herkese anlatmak için sabırsızlanıyordu. O günden sonra farklılıkların kutlanacak bir şey olduğunu hep hatırladı. Ve ne zaman bir gökkuşağı görse, arkadaşı gökkuşağı tilkiyi düşünüp ön dişleri eksik gülümsemesiyle gülümsedi. Renklerle ve dostlukla dolu orman her zaman özel bir yer olacaktı. 16