Kız ve Fısıldayan Balina

Kız ve Fısıldayan Balina - Yazar : Ebru Mina TOMURCUK

Lily, küçük kıyı köyünün üstündeki uçurum yolunda seke seke yürüyordu. Sarı yağmurluğu tuzlu rüzgârda dalgalanıyor, kırmızı lastik çizmeleri taşlarda neşeli bir ritimle tıkırdıyordu. İçinde bir defter olan bez bir çantası ve kulağının arkasına sıkıştırılmış bir kalemi vardı. Aşağıdaki köyün eğri büğrü evleri ve sallanan kayıtlarla dolu bir limanı vardı. Lily yeni yerleri keşfetmeyi severdi ve burası yosun ile macera kokuyordu. 1

Köy meydanında balıkçılar ağları onarıyor, yaşlı Bayan Pebble küçük bir dükkânın basamaklarını süpürüyordu. Lily herkese el salladı ama onlar fark edemeyecek kadar meşguldü. Sonra martıların çığlığının ve dalgaların şakırtısının üstünde Lily başka bir şey duydu. Alçak, mırıldanan bir melodi suyun üzerinde süzülüyordu. Hem yumuşak hem hüzünlü hem de güzeldi. Lily başını yana eğdi ve dikkatle dinledi. Başka kimse duymuyor gibiydi. 2

Lily sesi takip ederek limana indi. Melodi, denizden ve hikâyelerden yapılmış bir şarkı gibi netleşti. Ahşap iskeleye oturdu, çizmelerini suyun üzerinde sallandırdı ve gözlerini kapadı. Ezgi gemilerden, fırtınalardan ve cesur denizcilerden bahsediyor gibiydi. Gözlerini açtığında sessiz bir koyda yayılan dalgacıklar gördü. Orada, yüzeyin hemen altında büyük bir şey hareket ediyordu. 3

O akşam Lily, garip melodi hakkında Büyükbaba Finn'e sordu. Beyaz sakallı ve boynunda pirinç bir pusula asılı emekli bir denizciydi. Kaşlarını çattı ve başını salladı. "Burada yetmiş yıl yaşadım ve böyle bir şey duymadım," dedi. Ama deniz mavisi gözleri birazcık parladı. Lily araştırmaya karar verdi. Defterini ve kalemini aldı ve ertesi sabah erkenden yola çıktı. 4

Şafakta Lily küçük bir kayıkla koya açıldı. Su sakin ve cam gibiydi. Birden yanında nazik bir balina yükseldi; çivit mavisi derisi gümüş beneklerle doluydu. Sıcak kehribar gözleri vardı ve bir yüzgecinin yanında deniz camından boncuklardan bir dizi dolaşmıştı. Balina şarkı söyledi ve Lily şarkının içinde hikâyeler duydu. Defterini çıkardı ve yazmaya başladı. 5

Günler boyunca Lily koya döndü. Balina dayanıklı balıkçılardan ve sağlam kayıklarından, vahşi fırtınalardan ve güvenli limanlardan şarkılar söyledi. Her şarkı köyün geçmişinden bir hikâyeydi. Lily hepsini sayfa sayfa yazdı. Balinanın kehribar gözleri şarkı söylerken gülümsüyor gibiydi. Işığı yakalayan ince bir deniz camı boncuk dizisi taşıyordu. Lily tüm kalbiyle dinledi. 6

Bir öğleden sonra Büyükbaba Finn, Lily'yi koya kadar takip etti. Bir kayanın arkasına saklandı ve izledi. Balina şarkı söylediğinde ağzı açık kaldı. "Bu eski balina avı şarkısı," diye fısıldadı. "Dedem bunu söylerdi!" Ortaya çıktı ve balina sadece onun için şarkı söyledi. Büyükbaba Finn gözünden bir damla yaş sildi. "Unutmuşum," dedi. "Çok şey unutmuşum." 7

Lily defterini Büyükbaba Finn'e gösterdi. "Bu hikâyeleri paylaşmalıyız," dedi. "Herkes duymalı." Büyükbaba Finn yavaşça başını salladı. Ona köydeki eski denizciler kütüphanesinden bahsetti; unutulmuş kitaplar ve haritalarla dolu tozlu bir oda. "Yıllardır kilitli," dedi. "Artık kimse kullanmıyor." Lily'nin gözleri parladı. "Öyleyse yeniden açalım!" dedi. 8

Köy kütüphanecisi Bayan Pebble'ı görmeye gittiler. Turkuaz hırkalı ve şıngırdayan anahtarlardan bir halkası olan kısa, tombul bir kadındı. Lily ona balinanın şarkılarından bahsettiğinde Bayan Pebble bir kaşını kaldırdı. Ama hikâyeleri duyunca keskin gözleri yumuşadı. "O masalları hatırlıyorum," dedi. "Babam bana anlatırdı." Tozlu bir anahtar çıkardı. "Bakalım ne yapabiliriz." 9

Bayan Pebble onları solmuş tabelalı küçük bir binaya götürdü. İçeride denizciler kütüphanesi tozlu ve karanlıktı. Raflardan örümcek ağları sarkıyor, kitaplar unutulmuş yığınlar halinde duruyordu. Ama Lily her yerde hazine görüyordu: haritalar, seyir defterleri ve deniz çizelgeleri. "Bunu düzeltebiliriz," dedi. Büyükbaba Finn kollarını sıvadı. Bayan Pebble anahtarlarını şıngırdattı. "Köylüleri toplayacağım," dedi. "Çok ele ihtiyacımız olacak." 10

Ertesi sabah köylüler süpürgeler ve toz bezleriyle geldiler. Süpürdüler, ovdular ve düzenlediler. Büyükbaba Finn bir gemi dümenini parlattı, Bayan Pebble kitapları raflara dizdi. Lily defterinden yüksek sesle okudu ve balinanın hikâyeleri odayı doldurdu. İnsanlar çalışırken gülümsedi, kendi ailelerinin masallarını hatırladılar. Kütüphane sıcaklık ve kahkahayla parlamaya başladı. 11

Balina limana yaklaştı ve yeni bir şarkı söyledi. Bu şarkı umut ve dostluk doluydu ve melodisi köyün içinde süzüldü. Giderek daha çok insan duydu ve yardıma geldi. Rafları süslemek için eski fotoğraflar ve deniz kabukları getirdiler. Lily duyduğu her yeni hikâyeyi yazdı. Kütüphane yeniden canlanıyordu ve bütün köy kendini daha yakın hissediyordu. 12

Sonunda denizciler kütüphanesi hazırdı. Bayan Pebble yeni bir tabela astı ve Büyükbaba Finn pirinç pusulasını özel bir rafa koydu. Lily pencerenin yanında durup denizi izledi. Balinanın şarkısını son kez duydu; yumuşak bir veda. Hikâyelerin kütüphanede yaşayacağını biliyordu. Ve bütün bunların dinlemek sayesinde olduğunu biliyordu. 13

Köylüler büyük bir açılış yaptı. Herkes restore edilen kütüphaneyi görmek için toplandı. Büyükbaba Finn balinanın hikâyesini anlattı ve Bayan Pebble deniz bisküvisi ile çay ikram etti. Lily defterinden yüksek sesle okudu ve oda hayranlıkla sessizleşti. Bitirdiğinde köylüler alkışladı ve tezahürat yaptı. Balinanın şarkıları hepsini bir araya getirmişti. 14

O günden sonra Lily her yaz köye geldi. Kütüphanede Bayan Pebble'a yardım etti ve Büyükbaba Finn'in deniz masallarını dinledi. Bazen çok sessiz olursa balinanın koyun uzaklarında hâlâ şarkı söylediğini duyabiliyordu. Duyduklarını her zaman yazdı. Kütüphane her yıl daha da doldu; eski ve yeni hikâyelerle doldu. 15

Lily dinlemenin bir tür sihir olduğunu öğrendi. Gerçekten dikkat ettiğinde harika sırlar duyabilirsin. Balina köyün anılarını paylaşmıştı ve Lily onları aktarmıştı. Artık denizciler kütüphanesi hikâyelerin ve şarkıların yeriydi; kuşakların buluştuğu bir yer. Ve derin mavi denizin bir yerlerinde, fısıldayan balina hikâyelerinin güvende olduğunu bilerek şarkı söylemeye devam etti. 16