Çocuk ve Kristal Penguen

Çocuk ve Kristal Penguen - Yazar : Ebru Mina TOMURCUK

Bir zamanlar keşfetmeyi çok seven Leo adında bir çocuk vardı. Ponponlu, parlak kırmızı örgü bir şapka ve şişkin mavi bir kışlık mont giyerdi. Karda yürürken sarı eldivenleri ellerini sıcak tutardı. Bir gün, girişi pırıl pırıl parlayan bir mağara buldu. "Vay canına!" diye fısıldadı, koyu kahverengi gözleri kocaman açılmıştı. "Ne büyülü bir yer!" 1

Leo mağaraya adım attı ve soluğu kesildi. Duvarlar bir milyon yıldız gibi parlıyordu. Tavandan buz kristalleri sarkıyor, yumuşak ışıkta ışıldıyordu. Sıcak kahverengi teni buz mavisi parıltıda ışıldadı, pembe yanakları soğuktan daha da pembelesti. Montuna sıkıca sarıldı ve aralıklı dişleriyle gülümsedi. Burası şimdiye kadar gördüğü en muhteşem yerdi. 2

Sonra Leo rüzgâr çanları gibi incecik bir çınlama sesi duydu. Döndü ve donmuş bir göletin yanında küçük, parlak bir şey gördü. Bir penguendi! Ama sıradan bir penguen değil—bu, berrak, pırıl pırıl buzdan yapılmıştı. Gövdesi soluk mavi-beyaz ışıldıyor, yüzgeçleri yarı saydam görünüyordu. "Merhaba?" dedi Leo yumuşak bir sesle. Penguen, parlayan su mavisi gözlerini kırptı. 3

Kristal penguen başını yana eğdi ve paytak paytak yaklaştı. Leo göğsünün içinde küçük kar tanesi desenleri fark etti, sanki gizli bir hazine gibi. "Çok güzelsin," dedi Leo. Penguen, buz çatlamasına benzeyen bir sesle cıvıldadı ve gövdesinden birkaç parıltı süzüldü. Leo güldü. "Ben Leo. Senin adın ne?" Penguen sadece daha parlak ışıldadı. "Sana Pırıltı diyeceğim," dedi Leo. 4

İlk başta Leo biraz tedirgin hissetti. Pırıltı çok farklıydı—soğuk ve camsıydı, Leo ise sıcacık ve kat kat giyinmişti. Ama Pırıltı, yüzeyli gagasıyla Leo'nun sarı eldivenini dürttü ve bu dostça hissettirdi. "Birlikte keşfetmek ister misin?" diye sordu Leo. Pırıltı yarı saydam yüzgeçlerini çırptı ve sevinçle zıpladı. Işıldayan mağaraya yan yana koyuldular. 5

Pırıltı, Leo'yu gökkuşağı renkleriyle ışıldayan donmuş bir şelaleye götürdü. "Sanki elmaslardan bir perde!" diye haykırdı Leo. Pırıltı cıvıldadı ve küçük bir buz kaydırağından kayarak bir parıltı bulutunun içine indi. Leo eldivenlerini çırptı. "Sıra bende!" diye bağırdı ve Pırıltı'nın peşinden hızla kaydı. İkisi de güldü, sesleri buzlu salonda yankılandı. 6

Sonra dev kristallere benzeyen buz sütunlarıyla dolu bir oda buldular. Leo, Pırıltı ile saklambaç oynadı ama Pırıltı'nın parıltısı onu bulmayı kolaylaştırıyordu. "Saklanamayacak kadar çok parlıyorsun!" diye kıkırdadı Leo. Pırıltı da gülüyor gibiydi, su mavisi gözleri pırıldıyordu. Eğlenceden başları dönene kadar sütunların etrafında birbirlerini kovaladılar. 7

Leo karanlık bir tünel gördü ve biraz korktu. "Güvenli mi?" diye sordu. Pırıltı öne çıktı, ayazlı parıltısı yolu aydınlattı. "Tamam, birlikte gidelim," dedi Leo derin bir nefes alarak. Tünele girdiler ve Pırıltı'nın ışığı buz duvarları yıldızlar gibi parıl parıl parlattı. Leo'nun korkusu eriyip gitti. Pırıltı yanındayken kendini cesur hissetti. 8

Tünelde ayazlı çizimlerle kaplı bir duvar keşfettiler. Penguenler, kar taneleri ve hatta kırmızı şapkalı bir çocuk resmi vardı! "Bu bana benziyor!" dedi Leo. Pırıltı cıvıldadı ve yüzgeciyle el ele tutuşan bir penguen ile bir çocuğun çizimini işaret etti. "Sanki mağara arkadaş olacağımızı biliyordu," diye fısıldadı Leo. Pırıltı başını salladı, parıltısı Leo'nun kalbini ısıttı. 9

Leo susamaya ve yorulmaya başladı. "Keşke bir atıştırmalığımız olsaydı," dedi. Pırıltı gagasını donmuş bir su birikintisine vurdu ve buz küçük, berrak parçalara ayrıldı. Leo birini aldı ve tattı—taze suydu! "Çok akıllısın!" dedi. Oturup dinlendiler, buzlu suyu paylaştılar ve mağaranın etraflarında nasıl parıldadığını izlediler. 10

Aniden mağarada yüksek bir çatırtı yankılandı. Leo yerinden sıçradı. "O da neydi?" Büyük bir buz bloğu düşmüş ve geri dönüş yolunu kapatmıştı. Leo'nun kalbi hızla çarptı. Ama Pırıltı sakin kaldı. Yumuşakça cıvıldadı ve küçük buz parçalarını itmeye başladı. "Bunu birlikte yapabiliriz!" dedi Leo. Yolu açmaya yardım etmek için sarı eldivenlerini kullandı. Parça parça, bir takım olarak çalıştılar. 11

Son bir itişle yol açıldı. "Başardık!" diye sevindi Leo ve Pırıltı sevinçle zıpladı. Birbirlerine yardım etmişlerdi ve şimdi güvendeydiler. Leo, Pırıltı'ya sıkıca sarılmamaya dikkat ederek nazikçe sarıldı. "Teşekkürler, dostum," dedi. Pırıltı'nın parıltıları daha da parladı ve Leo her zaman arkadaş kalacaklarını biliyordu. 12

Mağaranın girişine doğru yürürlerken Leo biraz üzüldü. "Artık eve gitmem gerek," dedi. Pırıltı'nın su mavisi gözleri hüzünlü göründü. "Ama geri geleceğim," diye söz verdi Leo. "Daha çok maceralarımız olacak!" Pırıltı cıvıldadı ve gagasıyla Leo'nun eldivenine dokundu. Birlikte durup mağara duvarlarının yıldızlı bir gökyüzü gibi parıldamasını izlediler. 13

Leo mağaradan karlı güne çıktı. Döndü ve el salladı. "Hoşça kal, Pırıltı! Yakında görüşürüz!" Pırıltı girişten yarı saydam bir yüzgeç salladı, parıltısı küçük bir deniz feneri gibi parlıyordu. Leo'nun kalbi dolup taştı. Arkadaşlar birbirine benzemese bile dostluğun büyüyebileceğini biliyordu. 14

Eve dönerken Leo, Pırıltı'nın parlayan gözlerini ve mağaranın pırıl pırıl duvarlarını düşündü. Birbirini önemsediğinde farklılıkların önemli olmadığını öğrenmişti. Kırmızı şapkası sallanarak karda seke seke yürüdü. "Dostluk büyülüdür," dedi kendi kendine ve aralıklı dişleriyle gülümsemesi iyice genişledi. Ailesine yeni arkadaşını anlatmak için sabırsızlanıyordu. 15

Ve böylece Leo ile kristal penguen, kahkaha ve parıltıyla dolu harika bir macera paylaştılar. Büyülü kutup mağarasında tekrar buluşmaya söz verdiler. Leo, farklılıklara rağmen dostluğun gelişebileceğini öğrendi. Mutlu kalplerle, ne kadar uzakta olurlarsa olsunlar her zaman arkadaş kalacaklarını biliyorlardı. 16