Çocuk ve Hortumlu Maymun

Çocuk ve Hortumlu Maymun - Yazar : Ebru Mina TOMURCUK

Ben yeşil, çamurlu bir ormanın kenarındaki küçük bir evde yaşıyordu. Keşfetmeyi çok severdi ve bugün parlak sarı tişörtünü, yeşil şortunu ve kırmızı beyzbol şapkasını giymişti. Küçük bir defteri cebine koydu ve yola çıktı. 'Bakalım bugün mangrov ormanında neler yaşıyor?' dedi geniş, meraklı bir gülümsemeyle. 1

Mangrov ormanı kökler ve yapraklardan oluşan bir karmaşaydı. Ağaçlar sığ suda duruyordu ve hava tuz ve çamur kokuyordu. Ben ahşap bir yürüyüş yolunda dikkatlice yürüdü. 'Merhaba, orman!' diye seslendi. Bir kuş öttü ve bir yengeç yan yan kaçtı. Ben defterini çıkarıp gördüğü her şeyi çizmeye başladı. 2

Aniden bir hışırtı sesi Ben'i durdurdu. Yüksek bir ağaçta bir şey hareket ediyordu. Kızıl kahverengi tüyleri, yuvarlak bir göbeği ve çok büyük, sarkık bir burnu vardı. 'Ne kadar komik görünümlü bir maymun!' diye fısıldadı Ben. Maymun küçük kara gözlerini kırpıştırıp ona baktı. Ben defterine yazdı: 'Hortumlu maymun—büyük burun, büyük göbek.' 3

Maymun uzun kuyruğuyla aşağı sallandı ve Ben'e yakın bir dala kondu. Esnedi, minik dişlerini gösterdi, sonra bir avuç yaprak alıp ağzına tıktı. 'Yaprakları gerçekten çok seviyorsun, değil mi?' diye güldü Ben. Maymun yüksek sesle çiğneyip göbeğini sıvazladı. Ben komik yüzü ve büyük burnu defterine çizdi. 4

Maymun başka bir ağaca atladı ve Ben yürüyüş yolundan onu takip etti. Dal dal sallanıyor, uzun kuyruğu ince dallara dolanıyordu. 'Beni bekle!' diye seslendi Ben. Maymun durup arkasına baktı, sanki 'Yetiş!' der gibiydi. Ben koştu, spor ayakkabıları nemli tahtada cızırdadı. Hiç bu kadar zarif hareket eden bir hayvan görmemişti. 5

Maymun ormanın kenarında, ağaçların nehirle buluştuğu yerde durdu. Oturup suya baktı. Ben nefes nefese yetişti. 'Neden burada kalıyorsun?' diye sordu. Maymun sadece bir yaprak daha çiğnedi. Ben etrafına baktı. Mangrov kökleri bir labirent gibiydi ve su parlıyordu. Yazdı: 'Maymun yalnızca mangrov ormanında yaşar.' 6

Ben bütün öğleden sonrayı maymunu izleyerek geçirdi. Yaprak yediğini, sallandığını ve hatta geniş bir dalda kestirdiğini gördü. Resimler çizdi ve notlar yazdı. 'Sen özelsin,' dedi maymuna. 'Eminim seni çok az kişi biliyordur.' Maymun esnedi ve göbeğini kaşıdı. Ben içinde sıcak, mutlu bir duygu hissetti. 7

Eve dönerken Ben maymunu düşündü. Öğretmeninin söylediklerini hatırladı: mangrov ormanları yok oluyordu. İnsanlar ağaçları kesiyor ve hayvanlar evlerini kaybediyordu. Ben'in gülümsemesi soldu. 'Orman yok olursa maymun nerede yaşayacak?' diye merak etti. Defterine sıkıca sarıldı. Bir şey yapmalıydı. 8

O akşam Ben annesine ve babasına hortumlu maymundan bahsetti. 'Büyük bir burnu ve büyük bir göbeği var ve yalnızca mangrov ormanlarında yaşıyor,' dedi. 'Ama ormanlar tehlikede.' Anne ve babası dinledi. 'Ne yapabiliriz?' diye sordu annesi. Ben derin düşündü. Sonra yuvarlak kahverengi gözleri parladı. 'Bir koruma projesi başlatabiliriz!' 9

Ertesi gün Ben küçük bir torba genç mangrov fidanıyla mangrov ormanına geri döndü. Yürüyüş yolunun yakınında çamurlu bir yer buldu ve elleriyle bir çukur kazdı. 'Bu senin için, maymun,' dedi. Fidanı dikti ve etrafındaki çamuru sıvazladı. Sonra bir tane daha, bir tane daha dikti. Sarı tişörtü çamurla sıçradı ama umursamadı. 10

Ben arkadaşlarından yardım istedi. 'Gelin komik maymunu görün ve bana ağaç dikmede yardım edin!' dedi. Kısa süre sonra rengarenk tişörtlü bir grup çocuk kazıyor ve fidan dikiyordu. Gülüştüler ve birlikte çalıştılar. Hortumlu maymun bir daldan izliyordu, büyük burnu seğiriyordu. 'Bakın!' diye işaret etti Ben. 'Teşekkür ediyor!' Maymun bir yaprak çiğnedi ve sallanıp gitti. 11

Ben okulda herkese mangrov ormanını ve yaban hayatını anlattı. Defterindeki çizimleri gösterdi ve hortumlu maymunun ağaçlara neden ihtiyacı olduğunu açıkladı. Öğretmeni onu bir konuşma yapmaya davet etti. Ben sınıfın önünde durdu, biraz heyecanlı ama kararlıydı. 'Hepimiz yardım edebiliriz,' dedi. 'Küçük eylemler bile büyük fark yaratır.' 12

Sınıf mangrov ormanını sahiplenmeye karar verdi. Afişler yaptılar ve belediye başkanına mektuplar yazdılar. Bir hafta sonu dikim günü düzenlediler ve birçok aile geldi. Ben'in kırmızı şapkası kalabalığın içinde kolayca fark ediliyordu. Hortumlu maymun ve ailesi ağaçlardan izliyordu. Bir bebek maymun annesinin arkasından göründüğünde herkes alkışladı. 13

Aylar sonra yeni mangrov ağaçları daha da uzamıştı. Ben ormanı sık sık ziyaret ediyordu. Hortumlu maymun onu tanıyor gibiydi. Aşağı sallanıp yakınına oturuyor, yaprak çiğniyordu. Ben defterine yazdı: 'Maymun benim arkadaşım. Artık evi güvende.' Birlikte yaptıklarıyla gurur duydu. 14

Ben'in koruma projesi büyüdü. Diğer okullar da bunu duydu ve kendi mangrov projelerini başlattı. Ben'in defteri ormandaki tüm hayvanlar hakkında yeni çizimler ve notlarla doldu— yengeçler, kuşlar, balıklar ve tabii ki hortumlu maymun. Her hayvanın doğada bir yeri olduğunu ve her yerin korunmaya değer olduğunu öğrendi. 15

Güneşli bir öğleden sonra Ben yürüyüş yolunda oturdu ve hortumlu maymunun ağaçlar arasında sallanışını izledi. Büyük burnu ve yuvarlak göbeği onu gülümsetti. 'Bütün bunları senin sayende başlattım,' dedi. Maymun cıvıldadı ve bir yaprak yedi. Ben gelişen ormana baktı ve yaban hayatı çeşitliliğinin bir hazine olduğunu anladı. Ve onu her zaman koruyacaktı. 16